مسئله دوم شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : براى هريك از دو وقوف يك وقت اختيارى و يك اضطرارى است : وقت اختيارى عرفه عبارت است از بين ظهر تا غروب آفتاب . وقت اختيارى مشعر بين طلوع صبح و برآمدن آفتاب مىباشد . اضطرارى عرفه عبارت است از بين غروب تا طلوع صبح شب عيد . اضطرارى مشعر بين طلوع آفتاب تا ظهر است . شارح ( ره ) مىفرماين : براى مشعر يك وقت اضطرارى است كه از اضطرارى مذكور اقوى بوده و آن همان اضطرارى عرفه يعنى يك آن از شب قرباتى توقف در مشعر مىباشد و علت اقوى بودنش اين است كه با وقت اختيارى مشوب و قرين است . سپس وجه مشوب بودن را اينطور تقرير مىفرماين : اگر ناسك زن باشد مىتواند با عدم اضطرار به همين وقت اكتفاء نموده و شب دهم يك آن در مشعر توقف كرده و سپس از آن خارج شود يا افراد مضطر نيز به همين نحو مىتوانند در آن درنگ و وقوف نمايند بلكه اگر عمدا و از روى اختيار هم باشد مىتوانند به همينمقدار توقف قناعت كرده و سپس از آن خارج شوند چه ناسك مرد باشد و